yaptığım bütün ışık oyunlarına karşın ısrarla beni takip eden bir sinek vardı evde.yavrum gibi çocuğum gibi bişey olmuştu.hatta bebeğim oldu daha ilk günden.parmağımı kesip beslesem mi diye uzun uzun düşündüm.sonra kendime gelip öldürdüm.terlikle.
sonra çocuğunu kesen anneye farklı bir gözle bakmaya başladım.

radyasyonlu yağmurlar memlekete ulaştı.şeffaf şemsiyemi evde unuttuğum bu muhteşem günde baya özümsedim yağmuru.kulağımın içine falan soktum.
üstüm başım kurudu otobüste.ama kafamdan bacak çıkıcak diye de korkmadım değil.o ıslanmaya "kafadan çıkan bacak" yadırganacak bir şey değil zaten.
bi de burdan sesleniyorum sana ösym O SINAVI İPTAL EDERSEN VALLA GİRMEM Bİ DAHA.çok da pipindeydi evet.ama bil istedim yani.

aramızda yeni yıl tarafından hayatına sağlık mutluluk ve huzur getirilen var mı?

demin Notebook isimli güzide filmi izledim.şu an her türlü aşklı böcekli aktiviteye son derece açığım.gece yarısı da kendimi bi yaya geçidinin üstüne bırakıp hayatımın sevgi kelebeğini beklemeyi düşünüyorum,tabi beklentiyi geçelim allahın Bucasında geceyarısı anca kanald dizisi tadında maceralar yaşayabilirim.ki düşününce evet soğudum merak etmeyin sevgili okurlar.

zaten şu hayattaki tek sevgi kelebeği mavi su aygırım Volkan'dır.gerisi de yalandır.

ergenliğimin duraksamasından faydalanıp geri döndüm.meraba sevgili okurlar.nasılsınız görüşmeyeli?bence beni gördünüz daha iyi oldunuz.evet kesin öyle.

Merhaba siberalem,

Döndük biz.

Blog teknolojisini en bi düz şekliyle, hayatınıza hiç bir şey katmayacağınız ve okurken harcadığınız zamanın yüzde yüz boş zaman olacağının garantisiyle kullanan kankakuzen ekibi çılgınca geri döndü.

Siz yazdıklarımızı merak etmemeye devam edin, biz de 6 milyar insana ulaşıyormuşçasına büyük bir heyecanla bişeyler karalayalım işte buraya. Haydi rastgele

Cakeher'ün blogu terk etmesinin ardından bi bakındım da. Tıpkı 10 sene önce yaşadığı terk edilmiş eve düzenlediği nostaljik bir gezi esnasında arazide yuvarlanan çalılar ve uçuşan yapraklar eşliğinde anılara dalan Hollywood film karakterleri gibi hissettim. Hissetmez olaydım.

Diyeceğim şu ki; Allah bizim belamızı versin. Öncelikle benimkini verse pek bi hora geçer. Ne hayallerle başlamıştık halbuki şu bloga. Ne hayaller ben de bilmiyorum, size soruyorum, ne hayallerle başlamıştık şu bloga? Değil, otur sıfır.

Çok mutsuzum sevgili kankakuzen okuyucuları. Ne kankalığımız kaldı ne kuzenliğimiz. Birimiz Öss, diğerimiz bok yoluna çürüyüp gidiyor. Bitmişiz biz artık. Ama bizden ne köy olur ne kasaba, Murat Boz çok doğru demiş. Ne yapmalıyım, kepenkleri kapatıp gitme vakti midir dersin, ha? Sen söyle? Yoksa kanımın son damlasına kadar savaşıp önce Cakeher'ü geri getirip sonra da canlandırma adına yenilikler bişeylerle son nefesime kadar mücadele mi etmeliyim?

Bir zamanların çokça takip edilen blogu Kankakuzen'in sonu ne olacak? Zogfe, Cakeher'ü getirmek için Film Gibi'ye başvuracak mı? Sinan Çetin o garip kahkahalarından atacak mı?
Çok sonra...

artık komik kavramından 97852982 km uzakta olduğumuza göre hoşçakal sevgili okur.

Simge Çırak. Komik bişey varsa söyle de hep beraber gülelim.

www.buldumbuldum.com en bomba sitedir bence.

Merhaba göts!
Cheers From Buca
yahohayeğöö.

eskiden komiktim.

evdeki uçan hayvan trafiğine devlet el attı.
artık havada çarpışan böcekler önce çarpışmanın nasıl gerçekleştiğini gösteren bir çizimle birlikte tutanak tutacaklar,çok sinirliyseler evdeki insan trafiğini tıkamamak kaydıyla köşeye çekilip küfredecekler,biraz biraz insan olma yoluna girdilerse mutfağa gidip adam gibi karşılıklı oturup dertlerini dile getireceklermiş.
eğer ki yaralanan varsa,sağlam kalan yaralananı köşeye çekip ölüme terkedicek;ölü varsa üstüne basılmıycak bi yere çekicek,her ikisi de yaralı veyahut ölüyse yoldan geçen herangi bi böcek işe al atıcakmış.
bi de kelebeklerin önce geçiş hakkı varmış.malumunuz ömür kısa.bekleyecek vakit yok.

çok seviyoruz ondan ağblası (büzüşmüş ağız ve çıkık boyunla yapılan yavşak sevgi gösterisi)

hey keykör. anlamadığım nokta biz neden geyik ayağına sürekli bloggera ayar veriyoruz? çünkü çok sıkılıyoruz cevabını kabul etmiyorum.

çok sıcak cevabını da.

ve çünkü siz buna değersiniz'i de.

cakeher tasarıma el atmış. daha doğrusu işlevselliği artırmak istiyo heralde, garip bi zımbırtı eklemiş yazıların altına. artık bayılarak okuduğunuz kankakuzen'de en bi beğendiğiniz girdilerimizi feysbukta, tivitırda (benim bildiğim bi bunlar var, ne yapayım yani saymayayım mı?) falan tek tıklamayla paylaşabileceksiniz. tamam tek tıklama olmasa da eline yapışmaz ya, iki kere tıklayıver hayret bişey -o değil "tek bir tık kadar yakınında olmak" ne berbat bir deyimdir, iyi ki kullanasım gelmemiş de bu tezimi çürütmek zorunda değilim.-

yalnız tipi biraz kayıkmış sanırsam, canını sıkmış çok muhterem cakehercüğüm buna. bu konuda yapabileceğim başka bir şey olup olmadığına bakmak için bi göz atayım dedim tasarıma. b baktım blogger temalarda yine yenilik yapmış gözüme sokuyor. "bak bu en tazesi bir de bunu dene" diyor. ve ne yapsa beğenirsin, kankakuzen'de kullandığımız temayı "basit" diye bir kategori açıp oraya koymuş. ulan eşşoleşek. sensin basit. hayır insan "sade" der, "minimalist" der bişey der. BASİT ne demek ulan! iki bi yenilik yaptın diye hemen eskilerine burun kıvır, bi havalar bişeyler; senin bu yaptığına basitlik derler asıl.

geçicen bunları bloggercım. ha bunlara rağmen saygı gösterip italik ve gri yazdım. insanlık bende kalsın.

ben demin bi gazla şu alttaki paylaşma şeysilerini koydum oraya ama.ne biliyim.
Aras Çırak deyişiyle "Olmamış.Bok gibi olmuş." gibi bişiy oldu.daha şık bişiy bekliyodum.kınıyorum seni blogger.

iki ayda bi blog ziyaret edip, "seni de ihmal ettim çok sevgili blogcuğum, minik kuşum, canımdan bir parça, aman da ablasının gülü, oy bıdı bıdı" gibi boş laflar ve methiyelerle dolduran zihniyet ben oluyorum izninizle. ardından da gereksiz bir kararlılıkla yeni bir kayıt açıp, kendime teessüflerimi sunup, yarın, öbürSÜgün, vesaire gün tekrar geleceğime dair sözler verip kaldığım yerden devam ediyorum çok sevgili blogumu tınlamamaya. ney ise ben şimdi size daha mühim, daha iç açıcı, daha "akıcı" şeylerden (bu akıcı sıfatına da tavım) bahsedeyim de vay efendim zogfe de bitmiş yaa, nedir efendim zogfe de zirvedeyken bıraksaydı iyi ederdilerle gelmeyin bana. çok gördüm yaa, hayır gelip bana da söylemiyo ki adam -yok ben şimdi burda isim verip de- arkamdan konuşuyo, böyle bi arkadaş ortamında olsun, ne bileyim lafın gelişine olsun. "kimmiş onlar len" gibilerinden sinirlendiğinizi görüyorum daha kaydı yayınlamamış olmama rağmen nasıl yapıyorsam bunu. her neyse işte böyle pis, böyle terbiyesiz, böyle de haysiyetsiz insanlar bunlar. zogfe nasıl geri dönüyormuş görsünler bakalım. aa. gaza gelmek de değil nasıl bambaşka bi ruh hali bu bendeki de yaa. azim bildiğin, safi azim, katıksız. şu hayatta da en bi gereksiz şeylerin önde gidenidir "azim". hırs yine güzel bişey bak. hah evet bundan bahsedeyim.

küçükken aileme "ayol ne azimli çocuk vallahi güray beyciğim, nilgün hanımcığım" derlerdi beni işaret dahi etmeyerek. o zamanlar azimliydim evet. varsa yoksa birinci olacağım, nedir efendim bir derece neyim yapacağım, ödül alacağım vesaire vesaire. tabi azim çeşit çeşit, azim her yerde, ben ilk ve ortaöğretim çağındaki çocuğun azminden bahsediyorum. ne diyorduk, bence azim insanın kendine yakışanı giymesinden başka, bir de çocuğun kendini kabullendirebilme çabasıdır. öğretmenine, arkadaşlarına, ailesine, ailesinin arkadaşlarına, eve gelen misafire, börek getiren karşı komşuya, aşure götürülen üst komşuya, sokakta top oynayan sümüklü sercan'a (vallahi de random bir isim). peki şimdi gürayla nilgünün arkadaşı serpil gelip de bu çocukcaazın suratına bile bakma gereği duymadan, ona bir malmış gibi, bir (dikkat klişe:) yarış atı, bir dövüş tavuğuymuş (nasıl bir terim yaa) gibi davranmak suretiyle gürayla nilgüne "bu" çocuğun ne kadar da azimli olduğundan ayollu yahulu bahsederse, hem de çocuğun yanında, bu çocuk nasıl düzelecek? azmin güzel bir şey olduğunu düşünüp daha çok çalışacak, kendini harabedecek, en nihayetinde de lise çağına gelip de aileden bağımsız bir yaşamın varlığından haberdar olmaya başlayınca "yua okuyom ben yua" demek suretiyle yoldan çıkacak, pili bitecek ve en sonunda da azmi bırakın o "parlak" başarıdan eser kalmayacaktır muhtemelen. tabi bunları yazdım ama değişmeyen bir şey var ki o da şu: azim yine de insanın kendine yakışanı giymesidir. HER TÜRLÜ.

Tek bir kelime.


Sıcak.

şimdi de hep doktor house gibi içine atanları görelim?evet?